Enkele dagen geleden genoot ik met medeblogger Jasper van een welverdiend witbiertje op een hoofdstedelijk terras. Als muziekliefhebbers ‘doen’ we bij ieder gesprek altijd een rondje nieuwe platen en ontwikkelingen in muziek. Dit keer kwam het gesprek ook op de platenmaatschappijen, of liever gezegd de weinig rooskleurige toekomst daarvan. Eén van de redenen dat de platenmaatschappijen het zwaar hebben, is de epidemische piraterij van muziek, films en aanverwanten. Reis mee naar de barrio bravo de Tepito, de beruchtste wijk van Mexico Stad, en zie op wat voor schaal piraterij de platenmaatschappijen in gevaar brengt.
door Jan-Albert Hootsen
De naam Tepito omringt zich met mysterie, legende, geruchten en (bovenal) angst. Want Tepito is niet zomaar een wijk. Het is een barrio bravo, een ruige wijk vol drugs, bendes, criminaliteit, armoede en geweld. Een typische barrio waar de straat de maat is, waar populaire volksjongens als voetballer Cuautémoc Blanco en worstelaar Místico vandaan komen. The Hood, maar dan wel eentje waar Compton, the Bronx en South Central bij verbleken. En dat op slechts enkele honderden meters van het koloniale centrum van de Mexicaanse hoofdstad.
Luchtfoto van de markt in Tepito
Afbrokkelend
Tepito is echter vooral bekend om zijn zwarte markt. Het is er ook niet zo maar eentje – de zwarte markt van Tepito is de grootste van Mexico, één van de grootste van Latijns-Amerika. 37 huizenblokken, meer dan 9000 stalletjes, en alles is er te koop: kleding, voedsel, medicijnen, dieren, electronica, drugs, wapens en illegale software, muziek en films. Hoewel de geschiedenis van Tepito honderden jaren teruggaat, tot in de Azteekse tijd, is het vooral de laatste decennia bekend geworden als een afbrokkelende oude wijk die weigert mee te gaan in de vaart der volkeren en de voortrazende stedenbouwkundige vernieuwing.
Tepito is, behalve een ruig stadsdeel met zijn eigen wetten en regels, een regelrechte tumor op de platenmaatschappijen. Acht op de tien cd’s en dvd’s in Mexico zijn illegaal gekopieerd en de platenmaatschappijen verliezen op jaarbasis ruim zevenhonderd miljoen dollar. Liefst 70% hiervan vindt plaats op slechts één zwarte markt: Tepito.
Veel publiek op de markt
Bravoure
In het verleden werd de ruige wijk meestal met rust gelaten door de politie, waardoor drugsbendes de nauwe straatjes en pleintjes op hun gemakje onder controle konden krijgen. Tegenwoordig is Tepito een vrijhaven voor gevaarlijke lieden van het Tijuana-kartel en zijn er meer dan vijfhonderd labs waar software, muziek en films vrijelijk illegaal worden gekopieerd en synthetische drugs worden gemaakt. De laatste jaren poogde de Mexicaanse politie met groot machtsvertoon Tepito schoon te vegen, maar steeds stuitten de autoriteiten op zeer heftig verzet van de bewoners, die met geïmproviseerde wapens hun wijk met succes verdedigden. Die bravoure is niet zo vreemd – Tepito was in 1910 de plaats waar de eerste algemene staking van de 20e eeuw werd gehouden. Geen mensen die je zomaar op de tenen kan stampen dus.
De casus-Tepito toont aan hoe futiel de strijd van de platenmaatschappij tegen piraterij is. Plaatsen als Tepito heb je overal in Latijns-Amerika. Je kunt dus wel in pakweg Frankrijk het illegaal downloaden van muziek, films en software gaan bestraffen, zolang Tepito bestaat is het vechten tegen de bierkaai. Laat het een les zijn, straight from the barrio.
